Het Wieringerrandmeer in het kort

Het Wieringerrandmeer wordt een nieuw meer in de Kop van Noord-Holland. Een negen kilometer lange waterplas, met aan de ene 'rand' Wieringen en aan de andere ’rand’ de Wieringermeer, vandaar de term ’randmeer’.

In 1989 ontwierp de Helderse stedenbouwkundige ir. J.A. Vonk het eerste plan voor een randmeer: het ’Wieringherlantmeer’. Hij zond het toe aan de beide betrokken gemeenten en de provincie Noord-Holland. Vervolgens diende hij het plan in bij het Secretariaat Voorbeeldplannen Vierde Nota Ruimtelijke Ordening 1992. Een samenvatting van het plan is opgenomen in het Ideeënboek1992 van het Ministerie van VROM.

Het plan voor een randmeer is origineel en authentiek. Dit heeft onderzoek in het archief van de Zuiderzeewerken aangetoond. De plannen van ir. Lely (van 1891 en 1910) voor de inpoldering van de ’Wieringerpolder’ bevatte een ringvaart, hetgeen wat betreft doel, functie en vormgeving iets wezenlijk anders inhoudt dan een randmeer.

Met het randmeer ontstaat een nieuwe vaarroute en wordt de staandemastroute in Noord-Holland op een belangrijke wijze uitgebreid. Het randmeer vormt een directe verbinding voor schepen van het IJsselmeer, via het Wieringerrandmeer naar het Amstelmeer en omgekeerd. Deze vaarroute is vooral ook voor de recreatie bestemd. Voor watersporters wordt het een heel nieuw gebied om te verkennen en bestaat eindelijk de mogelijkheid om binnendoor het IJsselmeer te bereiken. Ook aan de wal gaat het leven; met stranden, uitgebreide jachthavens en nieuwe recreatiegebieden. In totaal komen er onder andere op de aan te leggen schorren in en rondom het meer tussen minimaal 1845 en maximaal 2100 woningen.

Het Wieringerrandmeer biedt veel kansen voor de lokale economie en versterkt daarmee de economische potentie van de Kop van Noord-Holland.